,,Another'' #4 - Hiro Kiyohara, Yukito Ayatsuji

     Czwarty tom mangi Another to finał, na który naprawdę czekałam z ogromną ciekawością, ale też z lekkim niepokojem. Po poprzednich częściach miałam w głowie mnóstwo pytań: kim jest „dodatkowa osoba”, czy klątwę da się zatrzymać i czy klasa 3-3 w ogóle ma jakąkolwiek szansę wyrwać się z tego koszmaru. Każdy kolejny tom coraz mocniej zagęszczał atmosferę, dokładał nowe tragedie, nowe podejrzenia i nowe fragmenty układanki, przez co trudno było czytać tę historię obojętnie. Another od początku miało w sobie coś bardzo wciągającego - ten rodzaj niepokoju, który sprawia, że chce się jak najszybciej poznać prawdę, nawet jeśli człowiek przeczuwa, że ta prawda może być wyjątkowo bolesna. Finałowy tom musiał więc udźwignąć naprawdę dużo. Nie wystarczyło już tylko budować napięcia i mnożyć tajemnice, bo przyszedł moment, w którym historia musiała odsłonić karty. To właśnie tutaj wszystkie wcześniejsze śmierci, przemilczenia, dziwne zachowania bohaterów i atmosfera narastającej paranoi powinny znaleźć swoje uzasadnienie. Lubię takie zakończenia, które nie tylko wyjaśniają główną zagadkę, ale też pozwalają spojrzeć na całą opowieść z trochę innej perspektywy. I muszę przyznać, że Another w dużej mierze właśnie to robi.

Złowieszcza klątwa w dalszym ciągu zbiera swe krwawe żniwo. By spróbować ją powstrzymać, uczniowie 3C wraz z wychowawczynią wyjeżdżają na biwak klasowy. Tuż przed wyjazdem Kouichi z kolegami znajdują starą kasetę magnetofonową, na której znajduje się nagranie zarejestrowane przez dawnego ucznia 3C. Chłopcy dowiadują się z niego, jak można powstrzymać działanie klątwy, to jednak okazuje się o wiele trudniejsze, niż można było przypuszczać…
Niebawem los wystawi wszystkich na ostatnią, najcięższą próbę. Już wkrótce wszyscy dowiedzą się, kto jest „zmarłym”…

Ten tom jest zdecydowanie najbardziej dramatyczny i najbardziej emocjonalny z całej serii. Tajemnica zostaje wreszcie rozwiązana, a odnaleziona kaseta staje się kluczem do zrozumienia mechanizmu klątwy. Uczniowie dowiadują się, że jedynym sposobem na jej powstrzymanie jest zabicie „dodatkowej osoby”, czyli zmarłego, który nieświadomie znalazł się w klasie, i właśnie od tego momentu historia nabiera jeszcze większego ciężaru. To już nie jest tylko opowieść o dziwnych wypadkach i niewytłumaczalnych śmierciach, ale także o paranoi, strachu i rozpadzie zaufania między ludźmi.
Bardzo podobało mi się to, że finał nie idzie wyłącznie w stronę krwawej jatki. Owszem, jest tu napięcie, są dramatyczne wydarzenia i poczucie nieuchronnej katastrofy, ale najważniejsza pozostaje tajemnica. Manga cały czas trzyma czytelnika w niepewności. Każdy może wydawać się podejrzany, każdy szczegół zaczyna nabierać znaczenia, a wspomnienia bohaterów okazują się kruche i zawodne. To właśnie ten element najbardziej mnie wciągnął – świadomość, że obecność zmarłego zmienia rzeczywistość tak głęboko, iż nawet pamięć nie może być pewnym punktem oparcia.

Sam zwrot akcji naprawdę działa. Może nie jest to rozwiązanie, które każdemu przypadnie do gustu, ale uważam, że pasuje do całej historii. Po fakcie widać, że pewne tropy były obecne wcześniej, tylko podane bardzo subtelnie. Nie rzucały się od razu w oczy, nie krzyczały do czytelnika: „to jest ważne”, dlatego finał potrafi zaskoczyć. Lubię takie zakończenia, które po przeczytaniu każą jeszcze raz spojrzeć na całość i pomyśleć: „rzeczywiście, coś w tym było”.

Dużym atutem czwartego tomu jest też atmosfera. Hiro Kiyohara świetnie operuje cieniem, spojrzeniami postaci i poczuciem osaczenia. Rysunki są bardzo przyjemne dla oka, a jednocześnie dobrze budują niepokój. Nie jest to horror, który bazuje wyłącznie na brutalności. Bardziej działa tu napięcie psychologiczne, miejska legenda, fatalizm i świadomość, że bohaterowie zostali wciągnięci w mechanizm, którego do końca nie rozumieją.

Podobało mi się również to, że mimo niewielkiej liczby tomów historia nie sprawia wrażenia zupełnie przypadkowej. Cztery części to w tym przypadku dobry rozmiar – mangę czyta się szybko, ale nie miałam poczucia, że finał jest niepotrzebnie rozwleczony. Wręcz przeciwnie: ostatni tom porządkuje wcześniejsze wątki, odpowiada na najważniejsze pytania i zamyka opowieść w sposób mocny, smutny i satysfakcjonujący.

Nie jest to oczywiście seria idealna. Momentami liczba bohaterów może trochę dezorientować, a niektóre postacie drugoplanowe chciałoby się poznać lepiej. Czasem miałam też wrażenie, że pewne wyjaśnienia są dość wygodne fabularnie. Ale w ogólnym rozrachunku Another broni się bardzo dobrze jako krótka, mroczna i wciągająca manga z pogranicza horroru, tajemnicy, szkolnej opowieści i miejskiej legendy.

Czwarty tom sprawił, że jeszcze bardziej doceniłam całą serię. To finał pełen napięcia, smutku i zaskoczenia, ale też taki, który nadaje sens wcześniejszym wydarzeniom. Jeśli ktoś lubi historie o klątwach, sekretach, zamkniętych społecznościach i bohaterach stopniowo tracących grunt pod nogami, zdecydowanie powinien dać tej mandze szansę.

MOJA OCENA:

👹👹👹👹👹👹👹👹👹 9/10

Tytuł: ,,Another #4''
Scenariusz: Yukito Ayatsuji
Rysunek: Hiro Kiyohara
Wydawca: JPF
Data wydania: 06.2014
Stron: 193
Oprawa: miękka
Druk: cz.-b.

Cena: 25,20 zł