23:59; Singapur

    Zacznę może od tego, że nie często zdarza mi się oglądać horrory o tak wczesnej porze i raczej nie robię tego nigdy, ale z racji tego, że nie miałam zbytnio co robić, a na półce zalega mi cała masa azjatyckich straszaków czekających na ich obejrzenie, to postanowiłam, że właśnie zasiądę do jednego z nich, bo fakt faktem - klimatu sobie mrocznego nie zrobię mając słońce za oknem, ale jakby nie było oglądając go w skupieniu powinnam się dać porwać tym wszystkim upiorom i zjawom długowłosym.
Niewiele słyszałam o tym filmie i jedynie patrząc na plakaty w sieci mogłam przypuszczać, że będę miała do czynienia z horrorem wojennym w stylu koreańskiego R-Point (2004) czy singapursko-japońskiego 1942 (2005). Skłamałabym, gdybym napisała Wam, że był to horror wojenny, bo co to, to nie. Owszem, bohaterowie biegają tu w mundurach, ale wojny tu żadnej nie będzie. Będzie za to walka o życie...