Gini piggu: Akuma no jikken (aka Guinea Pig: Devil's Experiment/Królik doświadczalny: diabelski eksperyment); Japonia

    Moje doświadczenie z serią Guinea Pig miało miejsca już dobrych kilkanaście lat temu. Było to mniej więcej w okresie, kiedy zafascynowałam się japońskim horrorem (tak, na początku moja fascynacja dotyczyła tylko j-horrorów, potem zaś ,,rozrosła się'' na wszelkie horrory rodem z Azji). Gdzieś kiedyś przeczytałam o tzw. filmach snuff (ang. snuff movie), czyli o filmach, które pokazują (autentyczne) tortury i morderstwa przed kamerą. Dlaczego słowo ,,autentyczne'' napisałam w nawiasie? Zrobiłam to celowo, gdyż już wkrótce okazało się, że snuff movie wcale nie są filmami ukazującymi prawdziwe morderstwa czy tortury, a są to jak najbardziej filmy fabularyzowane, w których role grają aktorzy. Były to najczęściej amatorskie produkcje z amatorskimi aktorami. Wszystko po to, żeby nadać nutkę autentyczności danej produkcji. Takim też właśnie filmem jest pierwsza część Królika doświadczalnego z roku 1985 roku, którego reżyserem jest znany wszystkim miłośnikom j-horroru pan Hideshi Hino, który na co dzień tak naprawdę zajmuje się tworzeniem komiksów. Czym by się jednak nie zajmował - nie przeszkodziło mu to w 1988 roku nakręcić jeszcze jednej (czwartej z kolei) część Królika... o podtytule Syrena w kanale. 

Gini piggu 2: Chiniku no hana (aka Guinea Pig 2: Flower of Flesh & Blood/Królik doświadczalny 2: Kwiat ciała i krwi); Japonia

    Z reguły to właśnie Hollywood skutecznie karmi nas produkcjami, w których obrazy śmierci wypełniają większą część filmu. Jednak także w  Azji powstało kilkanaście ciekawych filmów o podobnej tematyce. Warto by tu wymienić chociażby Man Behind the Sun z Hongkongu i osławioną serię japońską Guinea Pig.
Kino typu snuff nie cieszy się zbyt dobrą opinią, jednak fani gatunku w  większości są zachwyceni. Taki zachwyt wzbudziła w nich bez wątpienia druga część ''Świnki morskiej'' - ''Flower of Flesh and Blood''.