Rofuto (aka Loft/Loft - służebnica śmierci); Japonia

     Przy okazji omawiania wcześniejszych filmów Kiyoshi Kurosawy, zawsze podkreślałam, że jestem wielką fanką twórczości tego japońskiego reżysera. Jego reżyseria jest nienaganna w tworzeniu niepokojącej atmosfery, jego zainteresowanie postaciami oderwanymi od rzeczywistości prowadzi do uzyskania hipnotycznych kreacji jego aktorów, jego zdolność do wplatania zjawisk nadprzyrodzonych w życie codzienne jest przekonujące, a jego wykorzystanie lokacji pogłębia najbardziej przerażające i mroczne budynki w Tokio. Dzięki temu, ten nietuzinkowy reżyser tworzy fascynujące historie i autentyczne koszmary, które sprawiają, że widz uśmiecha się do swojej wyobraźni, gdyż niezależnie od zakończenia filmu, Kiyoshi daje nam zawsze ogromne pole do popisu, pozostawiając zakończenie otwartym i kuszącym widza do swojej własnej interpretacji. 

Sakebi (aka Retribution/Kara); Japonia

     Kiyoshi Kurosawa jest znanym reżyserem J-Horrorów. Jego wyjątkowe wizje sprawiają, że nie mogę się oprzeć żadnemu z jego fascynujących filmów. Niesamowity The Guard from the Underground  (1992), Cure (1997), Charisma (1999), Séance (2001) czy Loft (2005) to tylko niektóre filmy gatunkowe, które zdobyły ogromną popularność na całym świecie. Niejednokrotnie odnosiłam wrażenie oglądając filmy Kurosawy, że tu nie chodzi tylko o historię, ale przede wszystkim przerażenie, jakie widz ma odczuć podczas seansu. Przerażenie, które nigdy nie zostanie zapomniane. Jego niesamowity i jakże niepokojący horror Kairo (jeden z moich ulubionych horrorów w ogóle) jest doskonałym odniesieniem do kolejnego dzieła filmowego Kiyoshi Kurosawy, które będę chciała dziś omówić. Chodzi o równie niepokojący, jak poprzednik horror Sakebi, który również posługuje się szeregiem niedopowiedzeń, plamami w fabule i cieniami, aby w ten sposób oszukać oko widza i opowiedzieć zaskakującą historię. W nim tło jest tak samo ważne jak to, co jest na wierzchu. 

Kôrei (aka Seance/Seans); Japonia

    Kôrei to kolejne znaczące dzieło w dorobku znanego japońskiego reżysera Kiyoshi Kurosawy, który na swoim koncie posiada już tak znamiennie filmy, jak chociażby Cure (1997), Hebi no michi (1998), Karisuma (1999) czy też Kairo (2001). Reżyser jest doceniany głównie dzięki specyficznemu klimatowi, jaki tworzy w swoich filmach. Ponury i przygnębiający charakter niemal każdej produkcji zazwyczaj uniemożliwia odbiorcy dojście do sedna sprawy, którą reżyser wyjaśnia nam pod koniec. To psychologiczne studium zagłębiania się w ludzką psychikę, jakże mroczną, z wieloma niewyjaśnionymi aspektami.

Kairo (aka Pulse/Puls); Japonia

    Japońskiego reżysera Kiyoshi Kurosawy nie trzeba raczej przedstawiać żadnemu miłośnikowi azjatyckiej grozy filmowej, a już na pewno japońskiej. Ten 60-letni twórca filmowy ma na swoim koncie niejeden znakomity obraz, który zapadł w pamięci wielu widzom. Bez wątpienia jego twórczość jest oryginalna i mimo swoich wzorców w postaci twórczości Tobe Hoopera, a zwłaszcza ulubionej Teksańskiej masakry piłą mechaniczną (1974r.), jego filmy są dalekie i zupełnie odmienne od amerykańskich klasyków. Bardzo często można się spotkać z porównaniem Kiyoshi Kurosawy do Stanleya Kubricka, co definitywnie japoński reżyser odrzuca przyznając, że ten amerykański reżyser nie jest źródłem jego inspiracji. Wszystko to wzięło się od definicji tzw. ,,kina filozoficznego'', jakim określa się twórczość Kurosawy.
Kairo, to film, w którym nie istnieje granica pomiędzy życiem, a śmiercią. Świat przedstawiony jest nasiąknięty pesymizmem i mrokiem, który wciska się w każdy zakamarek umysłu widza...